Search
Close this search box.

Το Αδρίας

Το όνομα του αντιτορπιλικού «Αδρίας» γράφεται στην Ιστορία με λαμπερά γράμματα. Οι ήρωες του, όμως, επιστρέφουν σε μια αφιλόξενη πατρίδα, που δείχνει να μην τους χρειάζεται πια. Αντίθετα, “αδημονεί” να τους ξεφορτωθεί. Με κάθε τρόπο.

Σε αυτό το ζοφερό και επικίνδυνο περιβάλλον, ο Δημήτρης, μηχανικός του «Αδρίας» και βετεράνος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, θα κληθεί να πάρει σημαντικές αποφάσεις για την ζωή του, την οικογένειά του & τη θέση τους στην νέα αυτή μεταπολεμική, αλλά ουδόλως ειρηνική, πραγματικότητα.

13.50

Μόνο 4 απομένουν σε απόθεμα

Επιπλέον πληροφορίες

ISBN

Συγγραφέας

«Γεννήθηκα στην Ικαρία, στον απόηχο του Α’.Π.Π. και στην έκ-ρηξη του Β”.Π.Π.

Μετά την πτώση του ελληνικού μετώπου και την εισβολή των “Ούννων του Βορά”, των Γερ-μανών στην Ελλάδα, εγκαταλεί-ψαμε μαζί με τον πατέρα μου και το μικρότερο αδερφάκι μου την πατρίδα. Αφήσαμε πίσω μας την Ικαρία και την υπόλοιπη οικο-γένεια μας, και με βάρκα περά-σαμε απέναντι στα Μικρασιατι-κά παράλια.

Πρώτος σταθμός ο Τσεσμές της Τουρκίας. Από εκεί, μετά από παρέλευση λίγων μηνών, διασχίσαμε με τραίνο όλη την Τουρκία και φτάσαμε στο Χαλέπι της Συρίας. Μία μικρή στάση και στο Χαλέπι κι από εκεί πήγαμε στην Χάιφα της Παλαιστίνης. Τελικός μας σταθμός η Αίγυπτος, μέσα στην έρημο και κοντά στις Πηγές του Μωυσέως! Εκεί στις Πηγές του Μωυσέως έβγαλα μία σχολή ταχύρυθμης εκπαίδευσης νοσοκόμων και ορκίστηκα στρατιώτης. Στρατιωτίνες πλέον όλες οι νοσοκόμες, αν και ανήλικες, μόνο μία ήταν εικοσιδύο ετών, γυρίσαμε πίσω στην Συρία. Εκεί παραλάβαμε από την Πρώτη Ορεινή Ταξιαρχία των Ελλήνων το προσφυγικό νοσοκομείο, κι εκεί υπηρέτησα μέχρι το τέλος του πολέμου. Επιστρέψαμε πίσω το φθινόπωρο του 1945.

Στην Αθήνα τελείωσα τη μέση εκπαίδευση. Επιχείρησα και την ανώτατη, αλλά οι συνθήκες της εποχής δεν μου επέτρεψαν να ολοκληρώσω την προσπάθεια αυτή!»

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ: Ταράμ Μπουρά (2012), Σοφία (2015)