Περιακτέον την ψυχήν

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Γραμμένα στο χαρτί
μυριάδες συναισθήματα,
με σφραγίδες εννοιών ξεχωριστών,
που η συρραφή τους τούς δίνει αξία,
μορφή και νόημα!
«Περιακτέον την ψυχήν»
μας νουθετεί ο Πλάτωνας.
Σαν μια δύναμη να περιστρέφει την ψυχή
από τα αισθητά, ουσιώδη ή μη
που την περιβάλλουν
σε πιο αξιακά, σ’ αυτά που σκέφτεται και νιώθει….
Κι έπειτα ωθεί στο να φανούν, να βγουν στην επιφάνεια
να αποτυπωθούν!
Μια προτροπή να διαβαστούν,
να γίνουν ταξίδι αναζήτησης για τον καθένα,
αντικείμενο εσωτερικού διαλόγου…
Σαν το αγέννητο παιδί μες στην κοιλιά της μάνας
που θέλει να προσδιοριστεί γενετικά,
να ολοκληρωθεί και να λάβει υπόσταση
όταν το πλήρωμα του χρόνου
σημάνει την άγια ώρα!
Ανεξίτηλο αποτύπωμα στον υλικό κόσμο!
Σαν το μπουμπούκι της τριανταφυλλιάς,
που θέλει ανθίσει αβίαστα
τη στιγμή που έχει ορίσει η μοίρα του
να εκπληρώσει τους στόχους!
Πλουμίδι εκλεκτό στον υλικό κόσμο!
Σαν καθετί ζωοφόρο που δεν ξαναγεννιέται
και θέλει να υπάρξει παραγωγικό
όταν νιώσει πως είναι έτοιμο!
Στολίδι ιδιαίτερο, μοναδικό!
Μια βόλτα στο ταξίδι της ψυχής μου
όσα ακολουθούν…
Όλα στην ώρα τους!
Και τούτη η ώρα η δική μου
νιώθω πως σήμανε

 

Διαστάσεις 17 Χ 24 | Σελ.: 132 | ISBN 978-618-84514-7-6

12.00

Περιγραφή

Λίγα λόγια για την Ευαγγελία

 «Έχω για τη ζωή μιαν αντίληψη δραματική και ρομαντική. Ό,τι δεν αγγίζει βαθιά την ευαισθησία μου δεν με ενδιαφέρει. Όσον αφορά την ποίηση, στην πραγματικότητα καταλαβαίνω πολύ λίγα πράγματα. Γι’ αυτό συνεχίζω με τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Ίσως απ’ αυτά τα φυτά, τη μοναξιά, τη σκληρή ζωή, βγαίνουν οι μυστικές, αληθινά βαθιές “Ποιητικές Πραμάτειες” που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει, γιατί κανείς δεν τις έγραψε..»

Τα παραπάνω γράφει  ο  βραβευμένος με το Nobel Λογοτεχνίας, σπουδαίος Χιλιανός Ποιητής Πάμπλο Νερούντα. Η ποίηση, λοιπόν, είναι ότι αγγίζει βαθιά την ευαισθησία. Δεν είναι απλά λόγια στο χαρτί. Είναι αποστάγματα ψυχής.
Η Ευαγγελία Ζηλιασκοπούλου, μας έδωσε ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής με τον «Οδοδείχτη» της. Εκεί πρωτογνωρίσαμε την ευαίσθητη δασκάλα (και το δασκάλα χρησιμοποιείται εδώ ως τίτλος τιμής) από το Διδυμότειχο, που στον ελεύθερο χρόνο της γράφει Ποίηση.
Σ΄ εκείνο το πρώτο έργο της, όσοι το διάβασαν, θα διέκριναν την ευαισθησία, τον λυρισμό, τις όμορφες εικόνες, την τρυφερότητα και το ταξίδι στο όνειρο. Με μόνο όπλο σμιλευμένες λεξούλες, ταιριασμένες με μαεστρία που δημιουργούν μικρά ψηφιδωτά αριστουργήματα.
Με το δεύτερο έργο της, αυτό που κρατάμε στα χέρια μας, η Ευαγγελία συνεχίζει τον ανοδικό της δρόμο στα σκαλιά της Ποιήσεως. Ανηφορικός όπως ο δρόμος προς το Κάστρο του Διδυμοτείχου. Διαβαίνεις μέσα από στενά αναμνήσεων, και περασμένου κλέους, όμως στο τέλος η θέα να είσαι βέβαιος θ’ αποζημιώσει, και με το παραπάνω για την ανηφοριά. Μπορεί να νιώσεις κι ένα σφίξιμο καθώς θα κοιτάς απέναντι, μα έτσι δεν είναι η Ποίηση;
Η Ευαγγελία Ζηλιασκοπούλου είναι η Ποιήτρια του Διδυμοτείχου, όχι μόνο γιατί ζει και εργάζεται στο Διδυμότειχο, αλλά γιατί ο τόπος καταγωγής της, διαπερνά την ποίησή της και την χαρακτηρίζει. Η πόλη, το Κάστρο, το χωριό της το Θούριο, το ποτάμι, η ιστορία, η παράδοση, οι ακρίτες, ακόμα  και τα ανοιξιάτικα λουλουδάκια που προμηνύουν την Άνοιξη, μετατρέπονται σε  λέξεις και ακτινοβολούν ομορφιά.
Αυτό το βλέπουμε στην πρώτη ενότητα με τίτλο «Ένα ταξίδι στη γη μου».
Η δεύτερη ενότητα, «Χορεύοντας της  Αγάπη», αποτελείται από εικοσιένα Ποιήματα για την αγάπη. Εκείνη την αγάπη που σε πυρπολεί, αλλά και σ’ ανασταίνει. Σ’ ενθαρρύνει, αλλά και σ΄ απογοητεύει, σ’ ανεβάζει στα ουράνια, αλλά και σε προσγειώνει.
Στην αγάπη, που όπως γράφει η Ποιήτρια:

«Κύκλους κάνει η αγάπη…
Έχει μακρύ δρόμο μπροστά της…
Χαίρεται, λυγίζει, σκοντάφτει, τσακίζεται,
σηκώνεται, ορθώνει ανάστημα, ανατροφοδοτείται
και συνεχίζει την πορεία της…»

Ποιήματα μ’ αγγίσματα ψυχής, λεπτά σαν το μετάξι.
Η  τρίτη ενότητα, «Καράβια οι σκέψεις», με 50 ποιήματα,  θα μπορούσε να αποτελέσει από μόνη της μια ξεχωριστή ποιητική συλλογή, τόσο μεγάλος είναι ο πλούτος και η ποικιλομορφία των θεμάτων που πραγματεύεται..

«Καράβια οι σκέψεις αλλά
Μην ακούς κανέναν
Μόνο την αγάπη σου..
Αν είναι πλούσια θα σε απογειώσει
Αν είναι επαρκής θα σε κάνει ευτυχισμένο
Αν είναι ελάχιστη θα σε αποτελειώσει….»

Όμως, εσύ ξέρεις τι πρέπει να κάνεις και αν δεν ξέρεις, η Ποιήτρια θα σου δείξει το δρόμο:

«…εμπιστεύσου τους νόμους της φύσης,
όπως ο σπόρος στο βάθος της ζεστής γήινης αγκαλιάς!
Θα βλαστάνει, θα καρπίσει, θα αναγεννηθεί…
Όταν έρθει η ώρα του!
Όταν θα του χαμογελάσουν γλυκά οι συνθήκες..»

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στα ποιήματα που αφορούν την Ελένη Τοπαλούδη, το δραματικό τέλος της οποίας ήταν αδύνατο ν’ αφήσει ασυγκίνητη την Ποιήτρια.
Καθώς, ολοκληρώνεται το έργο, κλείνει με την αισιόδοξη προτροπή:

«Ζωή μου, πάλι εσένα θα διάλεγα…
Τούτο να λες καθημερινά…
Και θα ‘σαι ευτυχισμένος»

Γιατί κάθε ζωή έχει την δική της αξία και αξίζει να ζει, προκειμένου να ολοκληρώσει τον σκοπό για τον οποίο ήρθε στον κόσμο.
Τούτο θαρρώ πως είναι το σημαντικότερο μήνυμα που θέλει να μας στείλει η Ποιήτρια και την ευχαριστούμε για αυτό.

Αγαπητή μου Ευαγγελία, εύχομαι να είναι καλοτάξιδη και αυτή η Ποιητική σου συλλογή και θα περιμένουμε με ενδιαφέρον και την επόμενη.
Γιατί αυτός είναι ο σκοπός των Ποιητών!

Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης
Συγγραφέας, Σύμβουλος Επιχειρήσεων
Αθήνα, 29 Ιουνίου 2020

 

Διαστάσεις 17 Χ 24 | Σελ.: 132 | ISBN 978-618-84514-7-6

Συγγραφέας

«Γεννήθηκα στο ακριτικό Θούριο, στον Βόρειο Έβρο. Είμαι εν ενεργεία Εκπαιδευτικός και ζω μόνιμα στο Διδυμότειχο. Θυμάμαι να αγαπώ την Ποίηση από τα παιδικά μου χρόνια, να επιμένω να μυήσω στον κόσμο της τους εκάστοτε μαθητές μου και να τρέφομαι πνευματικά και ψυχικά απ’ αυτήν, ακούγοντάς την μελοποιημένη.

Ποιήματά μου δημοσιεύονται στο “5ο Ανθολόγιο Δημιουργών του Έβρου» (Εκδόσεις “Θρακικός Οιωνός”, 2015) και στην «Σύγχρονη Ανθολογία της Νέας Ελληνικής Ποίησης” της ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ (“Εκδόσεις της Νέας Διάστασης”, 2018). Το 2018 εκδόθηκε η πρώτη μου ποιητική συλλογή με τίτλο “Οδοδείχτης” (“Εκδόσεις της Νέας Διάστασης”, 2018), στο πλαίσιο της σειράς “Ανθώνας της Νέας Ελληνικής Ποίησης”.»

Αξιολογήσεις

Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.

Δώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Περιακτέον την ψυχήν”