Το Παιχνίδι της Χάνα στα Βιβλιοαρώματα

Γράφει η Βίκυ Τάσιου, διαχειρίστρια της σελίδας και του blog ΒΙΒΛΙΟΑΡΩΜΑΤΑ

Ένα εφιαλτικό διαδικτυακό παιχνίδι που θα δοκιμάσει τα όρια του αναγνώστη. Μία δυνατή ιστορία για τη δύναμη της φιλίας και τις ανθρώπινες σχέσεις. Η Βάνα Κουτσού στο πρώτο της μυθιστόρημα συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό με μία αρκετά δυνατή ιστορία από αυτές που θα ήθελες να δεις να ζωντανεύουν στην τηλεόραση.

Ένα τηλεφώνημα από τη Νέα Υόρκη θα ταράξει την ανούσια ζωή της Τζορτζιάνα. Η φίλη της Χάνα βρίσκεται νεκρή μετά από μία θανάσιμη βουτιά στο κενό από τον 20 όροφο. Όλα δείχνουν αυτοκτονία. Όμως η Τζορτζιάνα έχει διαφορετική άποψη.

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι από αυτές τις περιπτώσεις όπου πρωτοεμφανιζόμενοι συγγραφείς σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις ότι τελικά υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να γράφουν καλά. Έχουν άψογο λόγο, δίνοντας στον αναγνώστη μία αρκετά δυνατή, ευφάνταστη και πρωτότυπη ιστορία. Το παιχνίδι της Χάνα ήταν πραγματικά μία έκπληξη για μένα.

Η συγγραφέας του βιβλίου από την πρώτη σελίδα καθηλώνει τον αναγνώστη, δοκιμάζοντας τα όρια του αλλά και τις φοβίες του, παίζοντας με το μυαλό του μέσα από την οθόνη ενός υπολογιστή όπου ένα διαδικτυακό παιχνίδι στοιχειώνει τις αισθήσεις μας , προκαλώντας μας εφιάλτες και ρίγη ανατριχίλας. Μέσα από μία πρωτότυπη ιστορία με πρωτοπρόσωπη αφήγηση οι βαθύτεροι φόβοι της κεντρικής ηρωίδας ζωντανεύουν , ξεφεύγοντας από την οθόνη του υπολογιστή έτοιμη να την κατασπαράξουν.

Ένα ανατρεπτικό ψυχολογικό θρίλερ που θα δοκιμάσει τα όριά μας. Η γραφή της είναι καταιγιστική. Ο λόγος της αλλά και οι ήρωες της σωστά δομημένοι που οδηγούν τον αναγνώστη σε μία συναισθηματική κορύφωση κατά την ανάγνωση. Η συγγραφέας του βιβλίου μέσα από μία αρκετά ευφάνταστη και γεμάτη αγωνία ιστορία, , η οποία δεν σας κρύβω ότι πολλές στιγμές μου έκοψε την ανάσα και μου προκάλεσε φοβίες και παραισθήσεις, μας δίνει ένα δυνατό μάθημα για βαθύτερους φόβους της ανθρώπινης ψυχής.

✔️ Καταιγιστική πλοκή
✔️ Αγωνία που χτυπάει κόκκινο
✔️ Δυνατές ανατροπές
✔️ Ηθικά διλήμματα.

“Μου έμειναν άλλες δυο πόρτες και κατευθύνομαι στη διπλανή από αυτή που βρισκόμουν. Μπαίνω μέσα και το πρώτο πράγμα που αντικρίζω, είναι αμέτρητα, άψυχα ζευγάρια μάτια να με καρφώνουν. Παραπατάω τρομαγμένη. Παραλίγο να μου ξεφύγουν τσιρίδες αλλά τις μάζεψα τελευταία στιγμή. Τα μάτια που με κοιτάζουν, είναι από κούκλες. Πολλές, πάρα πολλές κούκλες. Μεγάλες, μικρές, πάνινες ή πορσελάνινες, όρθιες στα ράφια ή καθιστές.Είναι ολόκληρη συλλογή από αυτές, προσεκτικά τοποθετημένες στα ράφια της βιβλιοθήκης που φτάνει από το πάτωμα ως το ταβάνι. Το κερί μου τρεμοπαίζει κάτω από την ακανόνιστη ανάσα μου. Έχω ανατριχιάσει μέχρι το κόκκαλο. Βγαίνω γρήγορα απ’ το δωμάτιο. Δεν θέλω να κάτσω στιγμή εκεί μέσα”

Βαθμολογία: 8.5/10